FullSizeRender

 

Afgelopen half jaar leek ik wel als nieuwe hobby teleurstellingen te verzamelen. Als ik voor elke ontgoocheling een zegeltje zou hebben gekregen was mijn spaarkaart intussen zeker vol. Ik ben ontelbare keren van mijn roze wolk geplukt. En dan heb ik het niet over de Rode Duivels die vroeger dan gehoopt terug naar België moesten of over mijn haar die niet goed zat net als ik uitgenodigd was voor dat hele leuke feestje. Nopes, het waren stuk voor stuk diepe ontgoochelingen. De ene al iets pijnlijker dan de andere maar ze hoorden allemaal thuis onder dezelfde noemer: het liep allemaal niet zoals ik had verwacht of gehoopt.

 

 

Een goede vriendin van me heeft als favoriete leuze: als het leven je citroenen geeft, maak dan limonade; wel ik had eerder een glas limoncello nodig. Of een fles…

 

Hoe verwerk je teleurstellingen? Wat doe je als alles anders lijkt te gaan dan je had gehoopt? Als je dromen één voor één als een luchtbel uiteen spatten. Dan kun je in de zetel gaan liggen met een fles wodka en er niet meer uitkomen, tenzij je naar het toilet moet. Je kan ook gewoon doen of je het verdriet en de pijn niet voelt en lekker lalala verder feesten. Je kan boos zijn op de ander, de situatie of jezelf? Je kan de koelkast leegplunderen met inbegrip van de gemalen gruyère kaas die bedoeld was voor de ovenschotel. Ik heb alle opties overwogen maar bijna altijd voor het laatste gekozen waarbij een deel van de gemalen gruyère kaas steevast op de grond viel waarna ik dus ook nog mocht stofzuigen. Je kan jezelf ook heel zielig vinden en afglijden in het tranendal van zelfmedelijden en slachtofferschap en je voortdurend de vraag stellen: Waarom overkomt mij dit nu weer ?

 

 

Als ik die vraag voel opborrelen dan moet ik altijd aan mijn broer denken. Hij is vandaag net drie jaar geleden overleden maar hij is nog steeds mijn grote inspiratiebron in moeilijke tijden. Mijn grote held die gedurende een 13 jaren- durende ziekte- en aftakelingsproces nooit de “Waarom-ik?” vraag heeft gesteld. Geen enkele keer.

 

 

Er zijn natuurlijk constructievere vragen te bedenken. Als je keer op keer in een zelfde soort situatie komt of het soort van teleurstellingen verdacht veel op elkaar gaan lijken dan is een betere vraag misschien: “Wat kan ik hieruit leren?”  of “Wat kan ik de volgende keer anders doen om een ander en leuker resultaat te bekomen?”  Maar misschien is er helemaal niets dat je anders had kunnen doen. Dan kun je alleen maar accepteren en loslaten. Mijn broer was de King der Acceptatie.

 

In het begin moest hij accepteren dat hij niet meer kon skiën of gitaar spelen, twee van zijn favoriete bezigheden. Hij moest niet alleen verwachtingen en dromen loslaten maar elke keer afscheid nemen van iets wat hij niet meer kon. In de laatste jaren kon hij nog nauwelijks lopen en als rasechte Bourgondiër moest hij op een gegeven moment genoegen nemen met een pudding of yoghurtje en op het allerlaatste was er enkel nog sondevoeding. Nooit heeft hij daarover geklaagd. Integendeel, zijn kamer zat steeds vol verpleegsters omdat hij ondanks alles nog steeds grapjes kon maken en de grote entertainer bleef die hij altijd al was. Met zijn laatste krachten zong hij nog steeds mee met zijn favoriete muziek en zijn onverbiddelijke gevoel voor humor heeft hij onderweg nooit verloren.

 

Op momenten dat mijn broer niet of nauwelijks nog kon praten moesten we soms drie keer vragen wat hij zei en meestal was het woord dat hij probeerde te fluisteren ‘Bedankt’.  Dat is ook een erfenis die mijn broer mij heeft nagelaten. Op zwarte donkere momenten maak ik steeds een lijstje met alles waar ik dankbaar voor kan zijn en tot mijn eigen verbazing is dat elke keer minstens 20  keer zo lang als het lijstje van teleurstellingen en ontgoochelingen. Een liefdevolle familie, fantastische vrienden en altijd gruyère-kaas in de koelkast 🙂 zijn de toppers op elk lijstje. Dankbaarheidstherapie is naar mijn gevoel nog altijd één van de beste en goedkoopste therapieën die er bestaan.

 

 

Bovendien liet hij mij zien dat er in elke moeilijke situatie een verborgen geschenk zit. In sommige teleurstellingen zag ik dat geschenk heel duidelijk. In andere moest ik wat dieper graven en sommige geschenken leken in eerste instantie nogal vergiftigd, maar misschien dat de toekomst mij toch nog toont waar het cadeautje verborgen zat. In elk geval is mijn veerkracht-spier weer wat getraind.

 

 

Veerkracht zie je ook in de natuur. Als bloemen gebukt gaan onder een zware regenvlaag dan zie je dat hun steeltjes buigen, hun kopjes even gaan hangen. maar bij de eerste zonnestraaltjes veren ze weer recht. De meeste mensen die ik ken, beschikken niet alleen over ontzettend veel veerkracht, maar ook over een onuitputtelijke voorraad moed en een enorme dosis doorzettingsvermogen. Ze slagen er telkens in om na een teleurstelling al hun moed samen te rapen om gewoon terug opnieuw te beginnen.

 

Volgens mijn tante wilde ik als kind zelf leren fietsen en zag ze hoe ik elke keer tegen de grond ging, mijn knietjes afklopte en terug op mijn fietsje klom tot ik effectief kon fietsen. Misschien is dat vandaag nog steeds de sleutel en moet ik nu ook bij teleurstellingen gewoon terug opstaan, mijn knietjes afwrijven, al of niet met een kusje van de mama en terug op de fiets kruipen, op weg naar nieuwe kansen, nieuwe horizonten, nieuwe dromen met mijn broer als eeuwige inspiratiebron.

14 gedachtes over “Als het leven je citroenen geeft…

  1. Joyce schreef:

    😘

    Geliked door 1 persoon

  2. Martine schreef:

    Zo mooi geschreven! Miguel was inderdaad een voorbeeld voor velen, ik ben blij dat ik hem heb mogen leren kennen!

    Geliked door 1 persoon

  3. Lieve schreef:

    Lieve Manuela, het schrijven staat je goed! Fijn artikel. Ik onthoud vooral de lekkere limonade en de gruyère kaas 😉 .Kus

    Geliked door 1 persoon

  4. Anje Casier schreef:

    waw, zo mooi, touchy… een prachtig voorbeeld om te volgen… bedankt voor deze mooie woorden 🙂 ❤

    Geliked door 1 persoon

  5. Bartha en Tjerk schreef:

    Je hebt me bijzonder geraakt want zoals Miguel zijn er maar heel weinig en ik was blij dat hij onze schoonzoon was en we missen hem nog steeds.

    Geliked door 1 persoon

  6. Lut schreef:

    Het leven is als een regenboog
    buien en zonneschijn
    zijn allebei nodig
    om het kleur te geven.
    xxx

    Geliked door 1 persoon

  7. De Clercq Martine schreef:

    Tranen vloeiden over mijn wangen bij het lezen van zoiets moois geschreven….bedankt om jou gevoelens met ons te delen…..bij het lezen zag ik Miquel helemaal voor me….

    Geliked door 1 persoon

  8. Lore schreef:

    Alweer een super blog!! ❤

    Geliked door 1 persoon

  9. André schreef:

    Prachtig kanjer, weer sprakeloos…. Dikke kus en niet zuur gaan kijken van die citroenen, maak er wat lekkers van.

    Een echte vriend. ❤️

    Teddy..

    Geliked door 1 persoon

  10. chantalblancquaert schreef:

    Lieve Manuella

    Heel mooi…..dankbaarheid…..een mooie gave…..

    Maar je bent ook een heel mooi mens hé……

    Innerlijk en uiterlijk..

    😉 xxx

    Geliked door 1 persoon

  11. Annick schreef:

    Knuffels

    Geliked door 1 persoon

  12. Carole schreef:

    Waw!!!!
    Wat ben ik verrast in jou manier van schrijven en voelen.
    Mocht je ooit gruyère kaas nodig hebben weer gerust ik breng je die wel 😉

    Het leven heeft jou niet gespaard en toch blijf jij mooi recht, kijkend naar de zon…zoals die bloem
    Je moet ook weten dat in het leven je soms ook recht hebt op zwakke momenten, het enige dat je dan nodig hebt is de juist hand om jou te leiden naar
    warmte en genegenheid.

    Gelijk hoe, je bent sterker dan je denkt en je staat ook stil bij de gebeurtenis van jou leven…
    Het gaat jou goed lieve Manuella ❤

    Geliked door 1 persoon

    1. bbbtestdummy schreef:

      ik kan nu wel een familiepak gruyère kaas gebruiken 🙂

      Like

      1. Carole schreef:

        Het is rot, ik weet het en ik wou dat ik kon toveren , eenmaal…voor jou xxx

        Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: