eerste stap 2

Onlangs zat ik aan tafel met een aantal leuke maar best ook pittige Hollandse dames. Er hing een  soort van gezellige ongedwongen sisterhood-sfeer, maar die werd voor mijn gevoel abrupt onderbroken toen de ober kwam afruimen en vroeg hoe het had gesmaakt. Het antwoord van de lieftallige dame naast me was : „ niet bijzonder, ik vond het NIET bijzonder” Ze zei het heel „sec” zonder maar één moment te verpinken. Ik begon ongemakkelijk te schuifelen op mijn stoel en ik voelde dat ik het een beetje warm kreeg. Ik keek gespannen naar de reactie van de ober. Zou hij verbouwereerd zijn, gekwetst zijn, beledigd zijn, zenuwachtig beginnen trillen? Helemaal niet!! Ik was vergeten dat ik me in Nederland bevond en dat het daar een stuk gebruikelijker is om gewoon te zeggen wat men vindt. Ze had trouwens gelijk. Ik had diezelfde salade gekozen en het was ok, maar ook niet meer dan dat! „Niet bijzonder” dus, maar ik bedacht me dat ik dit nooit of nooit zou antwoorden als de ober mij die vraag had gesteld. Ik zou waarschijnlijk op z’n Belgisch iets als de gebruikelijke „t was lekker, merci! „ hebben gemompeld en daarbij even een schaapachtige glimlach hebben getoverd.

 

Bij mij moet er al een rups over mijn bord kruipen, schimmel of paddenstoelen groeien of een vals gebit in mijn soep liggen voor ik mijn bord zou terugsturen naar de keuken. Een haar of zelfs twee haren zou ik er stilletjes uitplukken. Alleen bij een halve pruik zou ik overwegen hierover een opmerking te maken.Vanwaar komt dit ? Waar ben ik nu eigenlijk zo bang voor?  Niemand van mijn tafelgenoten bleek er maar enig probleem mee te hebben. Ik zag niemand anders met blozende wangen of stiekem schuifelen op zijn stoel.

 

Ik bedacht dat ik al heel mijn leven aan een soort van Love-Peace-Harmony-syndroom lijd. Ik ben het gelukkigst als iedereen rondom mij gelukkig is. Ik ben als de dood om iemand te kwetsen en kan dan vreselijk rond de pot beginnen draaien zoals een goeie politieker die niets wil zeggen, maar daarvoor wel tien zinnen gebruikt. Als mensen hun stem verheffen dan catalogiseer ik dat al vlug onder ‚ruzie’.  In zuiderse landen denk ik dus dat mensen constant ruzie hebben terwijl zij dat dan waarschijnlijk als gezellig keuvelen beschouwen. Bij echte ruzie of een conflict zou ik het liefst in gedachten wegvliegen naar Lalala-Rainbow-Fairy-Ponyland. Dat is zoiets als Disneyworld maar dan minder commercieel. Het land waar iedereen altijd happy is, waar er overal hartjes zweven en er de ganse dag door zeemzoete liedjes worden gespeeld. Waar mensen knuffelen en elkaar allemaal onvoorwaardelijk graag zien en waar er pony’s met regenboogstaarten in de grootste harmonie samen leven. Daar dus.

 

Het gekke is dat ik net daarom waarschijnlijk constant ongewild in conflictsituaties terecht kom die dan in heel sterk contrast staan met mijn roze ideale fantasiewereld. Onlangs op een feest stond mijn naambordje „toevallig” tussen de twee naambordjes van exen die intussen een bloedhekel aan elkaar hadden gekregen. Even dacht ik eraan om de zilveren messen voor alle zekerheid veilig te verstoppen in mijn handtas. Ze konden ook met hun lepel eten en daar konden ze alvast minder lichamelijke schade mee aanrichten. Het leek op een hilarische scène voor een komische film. Ik hoopte stiekem dat ik mijn plekje als airbag kon inruilen want het werd een lange avond met een jawel vijfgangenmenu maar niemand voelde zich geroepen om mij te redden. Wat ik dan doe is mijn rode clownsneus opzetten en dan word ik een soort van klunzige Bridget Jones en dan begin ik flauwe grapjes te maken, glazen om te gooien en ga ik helemaal op in mijn rol als afleider en animator. Dit alles in de hoop dat de lucht opklaart en de stemming aan mijn tafel weer Love, Peace en Harmony wordt. Dat zegt iets over mij natuurlijk. Dit is mijn patroon en ik doe het al heel lang. Tijd voor verandering dus.

 

Een verandering begint altijd met een inzicht en de keuze om het vanaf nu anders te doen. Ik mag van mezelf eindelijk ontslag nemen als verzoener want dit is een zeer vermoeiende job geworden. Wat een opluchting om te weten dat ik niet persoonlijk door God ben ingehuurd om vrederechter te spelen als mensen rond mij ruzie hebben of als de zo gewenste harmonie even zoek lijkt. Het hoeft niet altijd LEUK te zijn en het is niet mijn levenstaak om mensen rond mij gelukkig  te maken. Bovendien besef ik nu dat je juist mensen kan kwetsen door niet duidelijk te zijn. Soms geef je mensen een geweldig cadeau door oprecht en eerlijk te antwoorden. Misschien iets te zeggen dat ze niet zo graag horen waardoor je in eerste instantie een donderwolkgezicht krijgt ipv een stralend zonnetje. Tranen in plaats van een smile. Een boze verontwaardigde blik ipv de felbegeerde knuffel. En toch is dat in sommige gevallen het meest eerlijke en liefdevolle wat je kan doen. Dit is natuurlijk geen vrijbrief om grof,onbeschoft of respectloos uit de hoek te komen of ongevraagd je ongezouten mening aan iedereen op te dringen. Ik heb zeker niet de ambitie om nu giftige woorden met kleine scherpe mesjes en weerhaakjes als een boze draak rond mij te gaan spuwen, en ik ga nu ook niet als nieuwe hobby het conflict gaan opzoeken. Absoluut niet.

 

Toch heb ik gemerkt dat duidelijke, open en eerlijke communicatie nuttig kan zijn en grenzen aangeven soms gewoon noodzakelijk. Een beetje chaos kan nodig zijn om dan na de storm terug harmonie te vinden. Net zoals de lucht op een tropisch veel te warme laffe zomerdag helder en veel lichter kan aanvoelen na een stevige onweersbui. Vaak vraag ik aan mijn klanten wat het eerste kleinste stapje is op weg naar hun verandering? Mijn eerste stapje ? Voor de eerste keer in mijn leven eerlijk antwoorden als de kelner vraagt hoe mijn eten heeft gesmaakt. Dan zal ik hem „ niet bijzonder” antwoorden, (tenzij het lekker was natuurlijk) en misschien geeft hij dan deze boodschap door aan de kok die dan op zijn beurt zijn recept aanpast en daardoor misschien wel wereldberoemd wordt met zijn boek en gelijknamig tv programma :  „  Wel hele bijzondere salades”…met dank aan jawel mijn eerlijkheid. Oops zijn we dan nu weer in Lalala-Rainbow-Fairy-Ponyland beland? Nog even blijven oefenen dus. Wat is jouw eerste stapje naar de verandering die jij graag bij jezelf wil zien?

Nog geen flauw idee waar de volgende blog over zal gaan. Dat blijft dus nog even een verrassing. Ook voor mij 🙂 Benieuwd? Laat dan hieronder je emailadres achter en dan krijg je vanaf nu elke blog in je mailbox.
pot choco
Manuella Moskala,
nicole

8 gedachtes over “Lalala-Rainbow-Fairy-Ponyland

  1. veerlewins schreef:

    HAHAHHAHAHAH wat heb ik weer hartelijk gelachen.. Je vertelt het zo goed ! En ik herken het HELEMAAL.
    Ik ben natuurlijk ook Belgisch. Maar ergens is dat toch niet ‘alles’ erachter hè. Allé.. niet alle belgen zijn ‘zo’

    Heeft mij echt deugd gedaan, jouw blog. Weinigen krijgen mij zo hardop aan het lachen.
    DANKJEWEL lieve schat

    ps: en persoonlijk HOUD Ik wel van jouw lala ‘land’ !! Ik ben er ook veel te graag.
    Maar ik heb ‘toevallig’ net ook de intentie gezet een beetje ‘af te kicken’ van bepaalde gedragingen die mij aan lala land binden.
    (zoals invoelen in de ander vooraleer ik iets overbreng aan hem/haar… om te zien of het wel goed en liefdevol gaat aankomen. In plaats van gewoon mijn spontane zelf te zijn en het uit te drukken zoals het in mij opkomt. Hoe de ander het ontvangt en of ze mijn goed bedoelde intentie kunnen ‘zien’ is aan hen – – ‘ slik ‘)

    Dikke knufff xxx

    Geliked door 1 persoon

  2. Rebecca Fonteyne. schreef:

    Ik heb dat toch ook al geleerd om als er iets niet zo geslaagd is op restaurant het op een tactvolle manier toch duidelijk te maken. Maar dan zeg ik het wel heel lief…..met als resultaat al 2 X gratis koffie!! Voor de rest herken i, heel veel in jou karakter…altijd de ander gelukkig maken en soms haalt het veel energie van mij weg. Maar het hoort bij ” Rebecca” en ik voel mij er ook gelukkig mee! Super blog! En zo grappig geschreven! Doe zo voort Manuella! Xxx👍👌😘

    Geliked door 1 persoon

  3. Maritza schreef:

    Haha Manuella de max! Ik lees elke keer opnieuw je blog met veel verwondering hoe jij alles zo goed kunt verwoorden en op papier kan zetten. Ik denk dat het hoog tijd is om eens te denken aan een eigen boek?☺️
    Net als alle voorgaande keren was het ook deze x weer Super!
    Ik lees dan soms een stukje voor in de auto voor Timothy als we onderweg zijn en dan zegt Maxime “nog lezen mama”. Je ziet, klein en groot, we houden allemaal van jou, en je blog ☺️
    Liefs knuffel
    Maritza
    Xx

    Geliked door 1 persoon

  4. Joyce schreef:

    Er valt dus toch nog iets te leren van die ‘Hollanders’ 😉
    Liefs en een dikke X van je allerliefste ‘Hollandse’ schoonzusje.

    Geliked door 1 persoon

  5. Gerien schreef:

    Hey lieve dame, zo herkenbaar!! Dit was ik zo’n 4/5 jaar gelden, toen stond ik ook op dit punt. Ik was een echte pleaser, soms ten koste van mezelf en aan dat laatste heb ik hard gewerkt de afgelopen jaren ☺️
    Het zit natuurlijk in mijn systeem dus het blijft een aandachtspunt, maar ik kom meer voor mezelf op en als je dat op een nette manier brengt en eerlijk bent, krijg je vaak ook begrip en juist positieve reacties!
    Ga zo door en succes met dit (mentale) proces.
    Dikke knuffel!

    Geliked door 1 persoon

  6. Ishah schreef:

    Een goeie les… Zeker ook voor mij! Peace-love-harmony-land? Zalig goed gevonden, die onthou ik 😄

    Geliked door 1 persoon

  7. Lore schreef:

    Schitterend! 🙂 -X-

    Geliked door 1 persoon

  8. Annick schreef:

    Heel herkenbaar! Ik ben zelf half Belg half Nederlander, weliswaar opgegroeid in België maar toch ook veel meer voeling met de oprechte eerlijkheid van onze bovenburen!
    En inderdaad het is niet altijd rozengeur en maneschijn en er is niets mis mee om dat af en toe eens te zeggen!
    Trouwens: wat is er mis met een pot choco zijn? 😉

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: