blog4Tijdens en na mijn opleiding tot kindercoach gebruikte ik bij gebrek aan eigen kinderen mijn nichtjes om mee te experimenteren. Mijn oudste kleine nichtje is daar ideaal voor. Als de kleuterjuf haar de opdracht geeft om een boom te tekenen dan is de kans op een boom ongeveer even groot als de kans dat je deze maand Euromillions wint. Ik zie het tafereel levendig voor me. Daar sta je dan als strenge kleuterjuf met best wel wat ervaring en een grote portie autoriteit en dan heb je 20 kleine kleutertjes die braafjes en netjes op commando een boom tekenen en dan zit er eentje bij die pertinent hardhorig blijkt te zijn. Die gezellig een hond of een regenboog tekent of een volledige dierentuin of een boerderij maar gegarandeerd geen boom. Ik begrijp de irritatie en frustratie van de juf en probeer mijn gezicht dan ook strak te houden en niet te laten zien dat ik het stiekem ook wel een beetje grappig vind. Mijn andere kleine nichtjes en neefje hebben gelijkaardige neigingen en als ik eerlijk in de spiegel kijk dan verdenk ik dat die eigenzinnigheid waarschijnlijk in ons familieDNA zit.

Wat gaat er om in zo’n klein kinderhoofdje? Waarom is het voor mijn nichtje zo ontzettend moeilijk om een simpele opdracht als een „boom tekenen” uit te voeren als dat de juffrouw blij maakt? Wat als we de opdracht veranderen in : „teken maar waar jij vandaag zin in hebt, iets waar jij blij van wordt, kies maar? „ Ik heb het uitgetest. Dan kijkt ze me met die grote bruine oogjes vol kinderlijke onschuld, verrast en verwonderd aan en vraagt ze: „Een huis of een boom?”.  Mijn antwoord is dan: „Doe maar een boom, tenzij je meer zin hebt in een huis”, en ja hoor dan krijg ik inderdaad: EEN BOOM. Yihaaa! Dus als er ruimte is voor creativiteit en als ze het gevoel heeft dat ze zelf mag en kan kiezen, maw. als het MOETEN dus wegvalt dan is het opeens veel minder moeilijk om een opdracht uit te voeren. Hmmm herkenbaar ?

Dus met deze nieuwe strategie krijg ik mijn boom maar de appeltjes zijn… ja, je raadt het al: BLAUW. Mijn volwassen realiteitsbesef neemt het dan in eerste instantie van mij over en dan zeg ik haar zoals haar strenge juf zou doen dat appeltjes meestal groen zijn of geel of rood of een mengeling van de vorige drie kleuren of bruin als je pech hebt maar NOOIT blauw. Dan krijg ik terug die twee bruine dit keer diep verontwaardigde ogen en het prachtige en geniale antwoord : „maar deze zijn toch blauw” met een bijpassende blik van: zie-je-dat-dan-niet? En dan snap ik het. Tuurlijk kunnen appeltjes blauw zijn. Het bewijs ligt gewoon op tafel op het papier voor me . En dan denk ik hoe vaak doen we dit? Waarom laten we kinderen gewoon niet genieten van hun onuitputtelijke bron van fantasie? Waarom laten we hen niet met elfjes,kabouters en paddestoelen praten nu het nog kan? Waarom onze beperkte overtuiging aan hen opdringen? Wat mooi eigenlijk als je gewoon naar het land kan reizen waar de appeltjes blauw zijn of roze, of geel met groene stippen. Ik glimlach naar haar en zie eindelijk hoe creatief dat kleine nichtje van me is. Hoe mooi ze kan tekenen voor haar prille leeftijd en hoe ze elke keer door haar originaliteit zorgt voor een fris lentebriesje in een doffe stoffige omgeving. Toen Einstein nog een kleutertje was waren zijn appeltjes misschien ook blauw? Of driehoekig of vierkant? Of misschien bestonden die appels uit wiskundige formules? Wie weet?

De favoriete zin van ditzelfde nichtje is bovendien: „Gaat niet bestaat niet” Ik weet niet of deze wijsheid van K3 komt of dat ze deze ‚oneliner” in een Disney-film heeft opgepikt, maar misschien heeft ze wel gelijk. In het hoofd van een kind en van een genie kan inderdaad alles. Verandering komt altijd door mensen die anders durven denken. Mijn advies: Verpruts die gave niet in een kind en laat het gewoon blauwe appeltjes tekenen of een eenhoorn met regenboogstaart, gelnagels en vlechtjes in zijn wimpers of een paarse kikker met prinsessenkroontje die een uil met sportschoenen en baseball-pet kust. Vervang misschien wat vaker „dat bestaat niet” of „dat kan toch niet” door : „Gaat niet, bestaat niet”.

De tekening van de boom met blauwe appeltjes blijkt voor mij te zijn. Dankbaar en vereerd hang ik die op in mijn kantoor. Mijn hart maakt een sprongetje als ik zie hoe ze glundert van trots dat haar tekening nu een ereplek krijgt aan de anders zo kale kantoormuur. Ik betrap mezelf dat ik blij word van die kinderlijke boom die ze met zoveel passie en liefde heeft getekend. Ik zou hem niet willen ruilen voor een Picasso of een Monet of welk ander schilderij van welke grootmeester dan ook.

Het is maandagmorgen, de telefoon rinkelt en ik krijg een haast onmogelijke vraag van een veeleisende norse klant. Ik zucht en denk stiekem bij mezelf: „ Daar gaan we weer, t is weer maandag!”  Zoals je zondagschauffeurs hebt, heb je dus ook maandagochtendbellers.  Het lijkt wel een soort van geheime maandagochtendsamenzwering, een reünie van de moeilijkste klanten die het hele weekend hebben nagedacht over welke lastige en irritante vraag ze nu eens kunnen stellen op een moment dat ik nog niet helemaal wakker ben. Net voor ik mijn klant vriendelijk,beleefd maar toch duidelijk wil zeggen dat ik hem helaas niet verder kan helpen, valt mijn oog op een tekening aan de muur. Ik zie het stralende gezichtje van mijn nichtje, de blauwe appeltjes en ik hoor haar zachtjes fluisteren: „gaat niet bestaat niet”. Ik glimlach en mijn stem zegt tot mijn eigen verbazing tegen de meneer aan de andere kant van de lijn: Geen probleem, we komen hier wel uit, samen vinden we vast een oplossing, ik zal even de mogelijkheden voor u uitzoeken.” De week erna krijg ik van diezelfde maandagochtendmeneer geheel onverwacht een reusachtige bestelling. Mijn maand kan niet meer stuk en ik doe spontaan een kinderlijk vreugdedansje… Lang leve de blauwe appeltjes en lang leve mijn kleine nichtje 🙂

In de volgende blog hebben we een gastblogster, een mama van een bijzonder kind die voor de eerste keer naar een bijzondere school gaat. Mis het niet en laat hieronder je emailadres achter.

Manuella Moskala

nicole

Blog5

13 gedachtes over “De boom met blauwe appeltjes

  1. Maritza schreef:

    Super die blog van je, vanaf nu lees ik elke week mee!

    Geliked door 1 persoon

    1. Linda schreef:

      Super super mooi opgesteld.Je heb niet alleen de talenten om een goede coach te zijn ,maar je bent ook een echte dichter( Poe et )Ja ik heb hem zelfs 2 x gelezen het boeide me zo erg,het heeft ook mijn emotie ’s opgewekt ,want ik kreeg er zelfs de krop van in mijn keel en de tranen in mijn ogen.Heb ook zelfs je vorige blogs gelezen,echte verhalen ,waar we allen iets kunnen van opsteken.
      Die tekening van Mila heeft ook wel impact op jou gehad.T’ is een goed idee dat je hem in je kantoor aan de muur gehangen hebt,zodat je steeds herinnert wordt aan : GAAT NIET,BESTAAT NIET.Je ziet wel door je juiste instelling en aanpak van die moeilijke MAANDAGOCHTEND MENEER ging je CASA CASA gaan rinkelen (joepie een reusachtige bestelling )
      Ik ben blij een volger van jou te kunnen zijn ,en zal elke blogs met aandacht lezen .Ik kijk al uit naar de volgende.
      Veel succes en hoop op vele reactie’s en een goede CASA CASA
      Linda

      Geliked door 1 persoon

      1. Dikke merci tante Linda voor al die lieve woorden.:-)

        Like

  2. Bartha Wijnja schreef:

    Hoi,hoi Manuella, Ik hou van blauwe appeltjes maar ook van paarse met gele sterretjes,ik denk dat het komt omdat ik volgens mijn allerliefste dochter Joyce eclectisch ben,ik weer niet eens of ik het goed schrijf,en ik moest in een woordenboek opzoeken wat het betekentmaar ik denk dat het komt omdat we vroeger ook geen blauwe appeltjes mochten tekenen op de kleuterschool dus ben ik ernstig belemmert in mijn artistieke ontwikkeling.maar ik kan wel goed schrijven zonder hoofdletters vraag maar aan je allerliefste schoonzusje

    Groetjes Bartha

    Geliked door 1 persoon

    1. Geen idee wat eclectisch is maar het klinkt wel leuk, doet me denken aan een blauw appeltje!:-) Het komt helemaal goed met jouw artistieke talenten!

      Like

  3. Fonteyne rebecca schreef:

    Weeral mooi geschreven! De appelbomen zullen vanaf nu een andere betekenis hebben! 🍏🍎……sorry heb geen blauw😜

    Geliked door 1 persoon

  4. Linda schreef:

    Super Super je bent een genie

    Geliked door 1 persoon

  5. els schreef:

    Manuella, het is altijd genieten om je blog te lezen! :)))))

    Geliked door 1 persoon

  6. veerlewins schreef:

    Héérlijke blog 😀 Dankjewel xx

    Geliked door 1 persoon

  7. Ishah schreef:

    Sweet child of mine…. Leuke herinnering en eigenlijk zo waar!! “Gaat niet? Bestaat niet!!’ 💙

    Geliked door 1 persoon

  8. Nepali Kaat schreef:

    Talent om te schrijven, dat heb je! Heerlijk om te lezen!

    Geliked door 1 persoon

  9. chantalblancquaert schreef:

    SCHITTEREND !!!!!

    Goe bezig, 😉 , xxx

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: